Rianne (10 jaar): “ik ben erg trots op mijn zeehondje, die ik maakte in speksteen.
In het begin probeerde ik steeds iets anders te gaan doen, want ik vond werken in een steen erg moeilijk en als ik iets moeilijk vond, dan liep ik er bij weg; thuis, op school en ook in de groepstherapie. Ik had erge last van faalangst; als ik iets wilde doen maar ik merkte, dat ik het niet meteen goed kon doen, dan stopte ik. Maar het gaat nu goed met mij, omdat ik geleerd heb, dat, als ik doorblijf gaan én denk: ik kan het wel, dan gaat het ook. De kinderen in de groep hebben mij goed geholpen. Ook vind ik het minder erg, dat ik niet alles meteen goed kan."


mijn zeehondje

 

terug